Edwin Drood jest chyba najbardziej kontrowersyjną postacią w historii literatury. Nie dlatego, że szokował czy coś w tym stylu. Nie. Dickens pozostawił jego historię otwartą, a zagadki Drooda nigdy już nie zostaną rozwiązane. Czy to powód, by nie czytać tej książki? Przecież każdy może zostać detektywem…
„Instrukcja, jak ocalić świat” to niezwykle błyskotliwa i przejmująca książka. Mnogość zawartych w niej emocji, uczuć i zawirowań jest ogromna, a tymczasem czytelnik nie czuje przesytu. Doskonale zarysowane sylwetki postaci pod względem psychologicznym oraz metafory – to, co wszyscy lubimy najbardziej.
Zawiła, ale błyskotliwa i inteligentna powieść Joyce Carol Oates to lektura wymagająca. Przede wszystkim zrozumienia. Dla jej bohaterów. Kiedy już się uporamy z naszymi uprzedzeniami, śmiało możemy czerpać przyjemność z lektury.
Przewagą głównych bohaterów powieści „Spalona forsa” nad pozostałymi, podobnych do nich, jest fakt, że ich historia zdarzyła się naprawdę. Ricardo Piglia zręcznie to wykorzystał i w nasze ręce oddał przepiękną powieść z elementami kroniki policyjnej.
Winterson jest rozchwytywaną na całym świecie pisarką. Zapytany o jej fenomen laureat konkursu zorganizowanego przez Lunatyka odpowiedział, że… fenomenu nie ma! Jednak czyta się dobrze, a tekst doskonale odzwierciedla stan ducha autorki. Cel: kolejna próba.
Dlaczego, według Lewisa, cierpienie jest potrzebnym, niezbędnym do istnienia elementem naszego życia? Poruszając kwestie właściwe dotyczące wiary chrześcijańskiej rozpatruje cierpienie właśnie w takim kontekście.
W momencie opłakiwania śmierci ważnej w czyimś życiu osoby, raczej nie zastanawia się ona nad sensem istnienia, żałoby, dialogu między Bogiem a człowiekiem. Clive Staples Lewis daje czytelnikom niezwykle trzeźwy obraz, pełen nienazwanych emocji, które towarzyszyły mu po śmierci ukochanej.
Prawdopodobnie to najpiękniejsza parafraza opowieści mitologicznej, jaką kiedykolwiek czytałem. Bez bicia przyznaję się, że czytałem niewiele ich znam. Clive Staples Lewis pisze z właściwą mu lekkością, z niezwykle dobrze opracowanym warsztatem. Czytanie mitów w takiej oprawie może zainteresować każdego, nawet kogoś, kto nie przepada za starożytnymi legendami.
Jeśli marzy się wam książka mówiąca podniośle o miłości, o cudach z nią związanych, o tym, że istnieje miłość na całe życie… To nie jest książka dla was. Francuski reżyser Marcel Pagnol mówi o tym uczuciu za pomocą bardziej przyziemnego obrazu, ale jednocześnie dodając szczyptę uroku. I niecodziennego humoru.
Kiedy ktoś mówi do drugiej osoby: Kocham cię rzadko kiedy zastanawia się, co tak naprawdę wyrażają te słowa. Robi to za niego C. S. Lewis w swoim zbiorze esejów „Cztery miłości”. Rozpatruje miłość w wielu kategoriach – nie bez dygresji i nietypowego poczucia humoru.